صدای گام های تو ضربان زندگی من است با من راه بیا هنوز تشنه ی زنده بودنم

۲۰ مطلب با موضوع «داستان عاشقانه» ثبت شده است

کابوس تنهایی


صدایت طنین صداقت را موج می انداخت و من به این طنین گوش سپردم و آن را حقیقتی ناب تصور می کردم




اما افسوس نمی دانستم نقاب چهره ات دروغهایت را فریاد می زند و طنین صداقتت را به تاراج می برد



آن زمان که حس می کردم صداقتت معنای دوم عاطفه درونت شده است نبض احساس قلبم را به آن




وصل کردم تا شاید لحظه های تردید این زندگی 2 روز را با تو،در کنار تو بگذرانم،





اما دریغا ندانستم که این زندگی 2 روز کابوس تنهایی مرا رقم می زند

 

موافقین ۱ مخالفین ۰
Mostafa

عاشقی پسرک

 

پسر 10 ساله ای وارد کافی شاپ شد و پشت میز نشست. خدمتکار برای سفارش گرفتن به سراغش رفت


 
پسر پرسید: بستنی شکلاتی چند است؟



خدمتکار گفت 50 سنت. پسرک پول خردهایش را شمرد، بعد پرسید بستنی معمولی چند است؟
خدمتکار با توجه به اینکه تمامی میزها پرشده بود و عده ای نیز بیرون کافی شاپ منتظر بودند، با بی حوصلگی گفت: 35 سنت



پسرک همان بستنی معمولی را سفارش داد. خدمتکار بستنی را آورد و صورت حساب را به پسرک داد و رفت


پسرک بستنی اش را تمام کرد، صورت حساب را به صندوق پرداخت کرد و رفت
هنگامی که خدمتکار برای تمیز کردن میز رفت گریه اش گرفت..! پسر بچه روی میز کنار بشقاب خالی 15 سنت انعام گذاشته بود؛ در صورتی که می توانست بستنی شکلاتی بخرد
.
.
شکسپیر چه زیبا می گوید



بعضی بزرگ زاده می شوند،



برخی بزرگی را به دست می آورند،



و بعضی بزرگی را بدون اینکه بخواهند با خود دارند




 

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
Mostafa

اینم یکم دیگه از حرفهایی که نباید زده شود ...

همه ذرات هستی ، محو در رویای بی رنگ فراموشی ست

 

 ………………………

           

      نه فریادی ، نه آهنگی ، نه آوای

                           

    نه دیروزی ، نه امروزی ، نه فردایی ،

                                               

 

 

      زمان در خواب بی فرجام ،

 

 

خوش آن خوابی که بیداری نمی بیند !..............................................

 

 




چرا از مرگ می ترسید ؟ ………………………………..

 

 

چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید ؟

 

 

بهشت جاودان آنجاست

 

 

           

جهان آنجا و جان آنجاست

 

 

 

گران خواب ابد ، در بستر گلبوی مرگ مهربان ، آنجاست

 

 

سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی ست

 

 

 

 

 




سر از بالین اندوه گران خویش بردارید

 

 

               

  در این دوران که از آزادگی نام و نشانی نیست

 

 

                                     در این دوران که هرجا ” هرکه را زر در ترازو ،

 

 

         

  زور در بازوست “ جهان را دست این نامردم صد رنگ بسپارید

 

 

که کام از یکدگر گیرند و خون یکدگر ریزند

 

 

            درین غوغا فرو مانند و غوغاها برانگیزند

 

 


سر از بالین اندوه گران خویش بردارید

 

 

         

  همه ، بر آستان مرگ راحت ، سر فرود آرید

 

 

چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید ؟

 

      

     چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید ؟

 

 

چرا از مرگ می ترسید ؟

 


 

عمری است که با باده و می واله و مستیم  

 

     ما   می زدگان  با  سر زلف    عهد ببستیم 

 


     هرگز   نرود    از    سر   ما    خاطر   دلدار 

 


     زیرا   که   فقط   آن   بت   عیار     پرستیم.

 



جان من  ای مهربان  در دست توست

 

               این دل عاشق که دادی مست توست

 

 عاشقان  را  یار و  دلبر  جز  تو  نیست

 

               گردش  انگشتشان بر شست  توست

 



          

 آن کس که ز هجر من  به سر می کوبد 

 

 


           
گویید  مزن به  سر  دمی  چشم گشا 

 


   

         من  پیش  توام  کجا  روی  در کوبی 

 

 


           
این من من و صد  آرزو ی  خویش گش



گردش لیل و النهاران دست توست

 

 

 

 

جوشش این چشمه ساران دست توست

 

 

 

شور " تنها " را به عشقت بیش کن

 

 

 

وسعت این غنچه باران دست تو

 



مرا هر چند بشکستی

 

 

نمی خواهم شکست تو

 

 

 

نمی خواهم که اندوهی ببینم حتی در آن چشم مست تو

 

 

 

 

 

نمی خواهم تو را هرگز نمی یابم تو را هرگز

 

 

 

ولی ترک خیال تو نمی دارم روا هرگز

 

 

موافقین ۱ مخالفین ۰
Mostafa